Δεν ξέρω γιατί μένω

Ότι ήταν να κάνω το έκανα. Πάντα προσπαθώ μέχρι να μην υπάρχει κάτι άλλο να κάνω αλλά μετά σαν τον καπνό εξαφανίζομαι αφήνοντας πίσω τα ίχνη μου, γι'άλλους ενοχλητικά και για άλλους εθιστικά. Ακόμη και σε αυτό διαφέρεις γαμώτο. Έχω επιχειρήσει να είμαι κοντά σου με κάθε τρόπο και κόστος, με διώχνεις και γυρνάω. Εγώ που σε άλλη περίπτωση δεν θα επέστρεφα ούτε για να ρίξω το βλέμμα μου πάνω σου, τώρα είμαι ένας ικέτης μπροστά σου. Ειρωνεία ε; Μόνο κύριος δεν ήσουν στην όλη ιστορία, φέρθηκες σκάρτα και το χειρότερο είναι πως σύμφωνα με τα λεγόμενα σου το έκανες για να μην με πληγώσεις! Τι να με πληγώσεις ρε; Μάλλον με μπέρδεψες με τις γυναικούλες που συνηθίζεις να περνάς τον χρόνο σου. Σου έτυχε γυναίκα και φοβάσαι! Με φοβάσαι; Μπορώ να σε κάνω να νιώσεις κι αυτό σε σκιάζει όπως ένα παιδί τα τέρατα. Ποτέ δεν θα το παραδεχθείς αλλά η σκέψη μου σε ανατριχιάζει! Κάθε βράδυ βγαίνω στους δρόμους και περπατάω με τις ώρες προς έναν άγνωστο προορισμό. Περπατάω, περπατάω, περπατάω.. Δεν φεύγεις από το μυαλό μου στιγμή, τόσο που μου έρχεται να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο. Τέλος πάντων! Αγαπημένη έκφραση που λίγοι εκτιμούν πραγματικά το νόημα της. Έχει μπει ένα τέλος στα πάντα παρόλ'αυτά η ελπίδα μου δεν σβήνει. Σαν το φως ενός φάρου μετά από φουρτούνα μου ψιθυρίζει πως δεν έχει τελειώσει. Αυτή η σειρήνα η ελπίδα με πλανεύει με τους ψιθύρους της..

03:06 : Καμία απάντηση 05:19 : Περιμένω ακόμη 06:00 : Είμαι εδώ 08:21 : Γιατί;